Wenst u de Etiquetterie Blog te volgen, schrijf u hier in.

Het is mijn leven!

Het is mijn leven!

‘Ik vermoed dat mijn vrouw iemand anders heeft’, vertelde
 een vriend me onlangs in vertrouwen. ‘Maar ik heb geen 
bewijzen. Ik zou natuurlijk in haar spullen kunnen snuisteren, 
maar zoiets doe je niet’.

Privacy is, zoals eten en drinken, een van de basisbehoeften
in het leven. 

Katherine Neville (°1945), Amerikaans auteur 

Heel nobel vond ik het van hem om dit als vertrekpunt te nemen.
Argwaan geeft u inderdaad geen vrijgeleide om het privéleven
van de andere te controleren. Iedereen heeft het recht op privacy.
Het is niet omdat u samenwoont of –werkt dat u zomaar in de
privéspullen van een ander mag gluren.  

Dat geldt ook voor ouders tegenover hun kinderen en kinderen
tegenover hun ouders. Ook papa en mama moeten kloppen op
de slaapkamerdeur van hun kinderen vooraleer ze binnenkomen.
Dagboeken die toevallig liggen te slingeren, worden niet gelezen.
U doorzoekt de handtas of portefeuille niet van uw huisgenoot,
opent geen post waar uw naam niet op staat en leest geen e-mails
die voor een ander bedoeld zijn. Dat is absoluut not done.  

Filosofie is in de eerste plaats discretie 
John Selden  (1584 – 1654), Engels jurist 

Ook neemt u in geen geval de mobiele telefoon van een ander op.
De vaste lijn op het werk is een ander geval, maar wie naar een
mobiel nummer belt, verwacht de stem die bij dit nummer hoort.
Het is niet enkel onbeleefd, maar ook verwarrend voor wie aan
de andere kant van de lijn hangt als u daar ongevraagd
tussenkomt. Dit geldt ook thuis. Hoogstens kunt u uw partner
of moeder vertellen dat er gebeld is.  

Maar soms komt u ongevraagd in het privéleven van een ander.
Er verschijnt bijvoorbeeld in uw mailbox een mail die duidelijk
niet voor u bestemd is. Of u krijgt een tekstbericht met een
ondubbelzinnige tekst die – helaas of niet – bestemd was voor
uw naamgenoot die op dezelfde afdeling werkt. Meteen
terugsturen en toegeven dat u dit ‘dossier’ in handen kreeg,
is het eerlijkst. 

En wat als u onverwacht getuige bent van een relatie die maar 
beter het daglicht niet ziet? 

Gelukkig heeft etiquette daarvoor
een basisregel waarachter u zich altijd kan verschuilen:
‘Doe alsof er niets aan de hand is’.  

Zo vertelde Sybille de Selys Longchamps, de moeder van
Delphine Boël, dat ze ooit in een onooglijk en verafgelegen
hotelletje in Frankrijk met de toenmalige prins Albert de nacht
doorbracht net op het moment dat daar nog andere Belgen
waren. Hen ontwijken was onmogelijk. Bovendien, ze kenden
elkaar. Naar verluidt hebben de koppels elkaar vriendelijk
goeiedag geknikt en werd er verder nooit meer gerept over
deze ontmoeting. Jaren later kwam Sybille de kinderen van
dat koppel tegen en vroeg ze hen of ze ooit gehoord hadden
van dat vreemde voorval. ‘Neen, onze ouders hebben ons
daar nooit over verteld’. Vreemd genoeg is het net Sybille
zelf die erover praat in een interview.  

Niets is gevaarlijker dan een indiscrete vriend, dan
verkies je beter een voorzichtige vijand 

Jean de La Fontaine (1621-1691), Franse schrijver  

Helaas heeft niet iedereen het zo begrepen op discretie.
Dagelijks worden we overspoeld door mensen die garen
willen spinnen met zogenoemde privéweetjes van bekende
medemensen. Denken we maar aan Paul Burrell en Wendy
Barry, respectievelijk de butler en de huishoudster van
prinses Diana. Zelfs de behapasser van de Britse koningin
meende een boek te moeten schrijven over haar wedervaren
aan het Britse hof met als titel ‘Storm in a D-cup’. Wedden
dat zelfs de Queen even haar stiff upperlip niet meer meester
is als ze weer eens bedrogen wordt door indiscrete
personeelsleden die voor veel geld hun verhaal aan
‘de boekskes’ verkopen. Dat dit soort ‘People’-blaadjes nog
nauwelijks gelezen wordt, moet haar als muziek in de oren
klinken. Want inderdaad, tegenwoordig is de lezer straffere
kost gewoon dan een beschrijving van de persoonlijke regalia
van de koningin. Bovendien posten celebs almaar vaker hun
eigen smeuïge levensverhalen inclusief bijbehorende foto’s
op de sociale media, gratis en voor niets. Elk doet zelf maar
wat hij niet laten kan natuurlijk. 

 

Zeggen of niet zeggen?
Ik ben er bijna, hoor!
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Gast
zondag 17 december 2017

De Etiquetterie op Instagram

Contacteer ons

Email: info@brigittebalfoort.be

Brigitte Balfoort is gecertificeerd etiquetteconsultant
van Minding Manners.

logo footer

 

Vraag het aan de Etiquetterie

wie ben ik Home