Wenst u de Etiquetterie Blog te volgen, schrijf u hier in.


Welkom in de Etiquetterie


brigitte balfoort




Brigitte Balfoort werkt al sinds 1993 als beroepsjournaliste.
Nadat ze 20 jaar vooral het wel en wee van koningshuizen volgde, legt ze zich nu fulltime toe op etiquette.
Of hoe we het samenleven en -werken net iets aangenamer kunnen maken. 


Als gecertificeerd etiquetteconsultant van ‘Minding Manners', de bekendste etiquetteschool van Europa,
geeft ze ook causerieën, workshops en cursussen over hedendaagse sociale etiquette en zakelijke etiquette.

 

Bedrijven, verenigingen en scholen kunnen haar boeken voor een causerie op maat:
Dat kan in de vorm zijn van een diner volgens de regels van de etiquette,
of een interactieve lezing over sociale etiquette of zakelijke etiquette.

 

Balfoort geeft ook bij haar thuis in De Etiquetterie in Brugge workshops in kleine groepen.
Zowel kinderen, jongeren als volwassenen kunnen hier in groep of individueel terecht voor lessen sociale en zakelijke etiquette.

 

Daarnaast geeft Balfoort ook causerieën over stijl en over de koninklijke familie; 

 

Interesse? Mail naar info@brigittebalfoort.be

 

Bijbel


 


Cover Etiquette Op De Werkvloer 3


 


 

Brigitte Balfoort

Bedankt voor het compliment!

Bedankt voor het compliment!

‘Etiquette is flirten voor gevorderden’, zegt de Nederlandse etiquettespecialist Roel Wolbrink.


Hoewel niet iedereen tuk is op vakkundig geslijm, kan het geen kwaad om hoffelijk of kwistig met complimenten te zijn, zeker op 1 maart, ‘Complimentendag’. Voor kinderen zijn aanmoedigingen broodnodig voor hun ontwikkeling. Maar ook volwassenen doet het deugd om af en toe een pluim te krijgen, zeker op de werkvloer. Het wordt ervaren als een bevestiging van eigenwaarde. Uiteraard is complimenten strooien ook een kwestie van keuzes maken. Uw neven- of ondergeschikte zal ze sneller krijgen dan uw baas. Hoewel, bazen verdienen soms ook een compliment en horen dat even graag. Maar overdrijf er niet mee. De titel ‘bazenpoeper’ wil u niet binnenrijven.

Ik kan twee maanden leven van een goed compliment.
Mark Twain, Amerikaans schrijver (1835-1910)

Als werkgever kunt u uw medewerkers niet genoeg complimenteren. Hierdoor voelen mensen zich goed en worden ze productiever. Een groep die zijn best heeft gedaan, mag als groep een compliment krijgen. Als het een enkele werknemer betreft, doet u dit beter apart. Hoe u hen een compliment geeft, hangt van uw stijl af: het kan schriftelijk of mondeling.

Zet uzelf echter nooit in de bloemetjes. Het is aan anderen om te beslissen of u een compliment waard bent. En hengel ook niet naar complimentjes. De chef van een restaurant vraagt dus beter ‘of alles naar wens is’ in plaats van ‘Is het lekker?’.

Natuurlijk is het veiliger om als heer een compliment te geven over de prestaties van een dame dan over haar uiterlijk. Maar geen enkele dame is ongevoelig voor een goed gekozen – niet persoonlijke - opmerking van een stijlvolle heer. Sommige heren hebben zelf wat aanmoediging nodig. Anders grijpen ze elke dag naar dat saaie hemd en die verbeeldingsloze das. Krijgt u zelf een compliment, zeg dan ‘Dank u’ met een kamerbrede glimlach. Dat u dit beeldig jurkje voor slechts 10 euro op de kop heeft kunnen tikken, hoeft echt niemand te weten.

Wees wel realistisch met uw complimenten en zeg bijvoorbeeld niet aan een zieke dat hij of zij er zo goed uitziet. Deze man of vrouw heeft bijvoorbeeld wel een leuk kapsel. Met een beetje verbeelding vindt u altijd wel iets.

‘Als u complimenten krijgt omdat u er zo jong uitziet, mag u er zeker van zijn dat ze u oud beginnen te vinden’
Victor Hugo, Frans schrijver en dichter’ (1802-1885)

En hoeft het gezegd, beperk uw complimentenregen niet tot de 1ste maart. Wees morgen de eerste om er opnieuw tegenaan te gaan.

Lees Meer
Brigitte Balfoort

Kan het zijn dat ik aan de beurt was?

Kan het zijn dat ik aan de beurt was?

Laten we eerlijk zijn, zo vriendelijk klinkt het niet in ons hoofd als we al een tijd staan te wachten in de rij voor de kassa van de supermarkt en we worden voorbijgestoken door iemand die net aankomt.


 

De beleefdheid zegt dat een nieuwe kassa gewoon een teken is dat de volgende in rij aan de beurt is. Maar niet iedereen kent deze regel en dat is een understatement.
Met zijn allen beginnen morren is geen optie. Zwijgen ook niet. Misschien heeft deze persoon inderdaad niet gezien dat er een rij stond te wachten. Dan kunt u hem er met een glimlach op attent maken: ‘Het spijt me, ik denk dat er nog wachtenden zijn voor u’. Op die manier heeft u die persoon niet geschoffeerd maar hem het voordeel van de twijfel gegeven. En als hij het wel gezien heeft, wordt hij in alle vriendelijkheid op zijn plaats gezet. De andere wachtenden zullen u dankbaar zijn. Maak u in ieder geval niet boos, daarmee komt u geen stap verder.

Handel zoals Moeder Teresa, ook al denkt u als Tony Soprano
Peggy Post, etiquetteconsultant

Hou het positief. ‘Leuke muziek’, zegt u met een knipoog tegen de jongedame die – ondanks haar oortjes – nog een dof irritant gedreun publiceert op de trein. ‘Maar sommige mensen proberen te lezen. Dank je wel om het wat stiller te zetten’.
Of ga de empathische toer op zoals tegen de papa wiens kind het restaurant op stelten zet: ‘Kindjes kunnen energiek zijn, niet? U zou ongetwijfeld ook graag eens rustig uit eten gaan’.

Dezelfde vriendelijkheid wendt u ook voor als iemand tegen u begint te fulmineren terwijl u zich van geen kwaad bewust bent. Of u weet eigenlijk wel dat het niet mag maar wilde gewoon ‘eventjes’ in de auto uw gps bijstellen, toevallig bij de garage van een man die net zijn huis wilde uitrijden.
‘Het spijt me. Ik weet dat ik helemaal in de fout ben, het was zeker niet te bedoeling om u te blokkeren’. Door net met een brede glimlach uw fout toe te geven en bijzonder beleefd te reageren, neemt u de onbeleefderik meteen zijn wapens af en wint u met glans. Maar uw überbeleefde reactie was wellicht niet zijn bedoeling. De kans is zelfs groot dat de onbeleefderik in zijn binnenste nog bozer wordt, want hij had net zin in een potje bekvechten en nu kan hij zijn agressie niet kwijt.

Dus misschien toch tweemaal nadenken vooraleer u vriendelijk begint te wuiven naar een ongeduldige automobilist die op de parking van de supermarkt naar u toetert omdat u niet snel genoeg wegrijdt. U weet maar nooit dat hij echt boos wordt en dan bent u nog verder van huis.

En wat doet u als u geconfronteerd wordt met onbeleefd gedrag? Durft u bijvoorbeeld een roddelaar op zijn plaats zetten? En hoe doet u dit dan? Benieuwd naar uw handige afwijkmaneuvers.

Lees Meer
Brigitte Balfoort

Wat doe ik met mijn servet?

Wat doe ik met mijn servet?

Dat is de eerste vraag die mensen mij stellen als ze horen dat ik mij verdiep in etiquette.


Toeval of niet, Evi Hanssen, die momenteel ‘Mijn Pop-uprestaurant!’ presenteert,
vroeg mij dit tijdens het programma ‘Van Gils en Gasten’ ook meteen.
Ergens begrijp ik het natuurlijk: aan de manier waarop iemand met zijn servet omgaat,
merkt u meteen hoe het met zijn tafelmanieren gesteld is. 

Voor alle duidelijkheid: van zodra u gaat zitten aan tafel, legt u uw servet in een rechthoek
of een driehoek op uw schoot, met de plooi naar u toe. Net voor u wil drinken,
veegt u even uw lippen af in de binnenkant van uw servet. En ja, waarvoor dient het servet nog?
Niet om de graat of de pees in weg te moffelen die ongelukkig in uw mond was terechtgekomen.
Als u na de hoofdschotel even moet opstaan, legt u het servet op uw stoel,
zodat uw tafelgenoten niet geconfronteerd worden met uw vlekkerig stofje.

‘Slechte tafelmanieren hebben meer huwelijken doen breken dan ontrouw’.
Sidonie-Gabrielle Colette (1873-1954), Franse schrijfster 

Maar aan de boom van reacties op mijn sociale media te zien, hadden veel mensen ook zin in meer.
Want de tafel mag dan wel een mijnenveld zijn van mogelijke etiquette faux pas
– waarbij ik u uiteraard graag wil helpen - het belangrijkste is nog altijd dat de maaltijd een
aangenaam samenzijn is.
Als uw gastheer of –vrouw zoveel tijd heeft gestoken in het bereiden van de maaltijd,
wees dan ook een opmerkzame gast en doe moeite om het gesprek sprankelend te houden.
Oefen u in small talk en praat niet over geld, godsdienst, ziektes en al zeker niet over uw kinderen.
Dit soort gesprekken boeien enkel de andere ouder en de grootouders van het kind in kwestie. 

Fransen vinden het heerlijk om tijdens lange diners heftig te discussiëren over de politiek.
Daar heerst een echte debatcultuur. In de meeste andere landen is partijpolitiek een heikel thema.
Heuse ruzies en zelfs vechtpartijen ontstonden er net voor de presidentsverkiezingen in de VS.
Intussen zijn er weinig mensen zo inspirerend voor etiquetteconsultants als de huidige Amerikaanse president.
Hoewel, soms krijg je de indruk dat zijn entourage hem net aanmoedigt in zijn onbeholpenheid.
Want inderdaad, er wordt over gepraat. 

Voor old school etiquettevolgers is ook seks een absoluut te mijden onderwerp.
Ten onrechte, misschien. Zeker als de maaltijd een flink stuk gevorderd is, hebben we nood
aan steviger wijn en aan dito gespreksonderwerpen. 

U ziet, er zijn zoveel andere, boeiender zaken te vertellen over het tafelgebeuren.
Wat doet u bijvoorbeeld met lastige kinderen aan tafel die niet de uwe zijn?
Een ex als toevallige tafelgenoot, om het nog niet te hebben over de dronken tante of de opa die
zijn smartphone als een onderdeel van het bestek beschouwt.
Deze en nog duizenden andere etiquetteweetjes en dilemma’s zullen voortaan op de Etiquetterie Blog passeren.

Nog dit: na de maaltijd plooit u uw servet niet netjes dicht. Dat doet u thuis om die eventueel
in de servetring te plaatsen. Wie bij vrienden aan het plooien slaat, geeft dus ongewild het teken
dat hij nog verwacht uitgenodigd te worden.
Dus, hoe kan u dan tonen dat een zekere savoir vivre u niet vreemd is?
Voor u van tafel gaat uw servet zo nonchalant mogelijk links van uw bord leggen.
Wedden dat u volgende keer opnieuw wordt uitgenodigd? 

Lees Meer
Brigitte Balfoort

Te bed of niet te bed?

Te bed of niet te bed?

Vanmorgen voelde u al verdachte rillingen toen u onder de douche stond. En inderdaad, het is zover. U zit op kantoor te snotteren en te niezen.

Lees Meer
Brigitte Balfoort

Tips bij Valentijnskaters

Tips bij Valentijnskaters

Oef, denkt u misschien. De moeilijkste dag van het jaar is achter de rug. Niet iedereen heeft uitgekeken naar de zogenoemde hoogdag van de liefde.

Lees Meer
Brigitte Balfoort

Each Day is Valentine’s Day

Each Day is Valentine’s Day

‘Wat doen jullie met Valentijn? Wat zal je hem/haar geven? 
Wat heb je gekregen?’ ‘Euh… niets eigenlijk’. 

Lees Meer
Brigitte Balfoort

Etiquette in de liefde’

Etiquette in de liefde’

Wat doet u met Valentijn? …

Lees Meer
Brigitte Balfoort

Hoe moet je je gedragen als je de koning ontmoet?

Hoe moet je je gedragen als je de koning ontmoet?

De Ketnet Wrappers Charlotte en Sarah zouden de koning op bezoek krijgen.

Lees Meer
Brigitte Balfoort

Kussen is geen must…

Kussen is geen must…

Wat was ik opgelucht dat ik dit jaar op de 2de nieuwjaarsdag – van thuis uit ‘mocht’ werken.
Want geef toe, is er iets vervelender dan die eerste werkdag van het nieuwe jaar waarop er
van u verwacht wordt iedereen op het werk te kussen.

Lees Meer
Brigitte Balfoort

Tafeletiquette: tel de fouten

Tafeletiquette: tel de fouten

Zoek de fouten.

Lees Meer
Brigitte Balfoort

Omgaan met de dood

Omgaan met de dood

 

Als er iets is waar u niet aan wil denken als een geliefde uit uw leven is weggerukt is het wel aan etiquette.
‘Dan lijken dergelijke regels doelloos, irritant, en zelfs wreed’, schreef de Nederlandse etiquettespecialiste 
Amy Groskamp-ten Have in 1939 al.


Uiteraard had ze gelijk. Maar wie zelf ooit een dierbare heeft verloren, weet hoe rustgevend het ook kan zijn
om in zo’n verwarrend moment te kunnen terugvallen op oude rituelen en gebruiken.
De begrafenisondernemer staat u gelukkig bij wat alle paperassen en praktische zaken betreft.
Hij moet u er ook voor hoeden om u niet al te zeer te laten leiden door uw verdriet bij de opstelling van de
rouwbrief en de organisatie van de begrafenis. Wat er ook mag gebeurd zijn, hier past geen bitterheid.
Laat de rouwaankondiging en de drukproef nalezen, dit zijn niet uw meest heldere dagen.
Als de overledene een ongehuwde relatie had, wordt de partner ook meestal vermeld.
Helaas worden goede vrienden of minnaars zelden genoemd, ook al hebben zij vaak nog het meest verdriet.

Uiteraard hoeft ook niet de hele familie beschreven te worden op de rouwkaart, zolang het wat eenvormig
oogt en de brief duidelijkheid schept over wie op welke manier bij de overledene hoort.
Ex-echtgenoten staan niet op de rouwbrief vermeld, er is immers geen familieband meer.
Wie voor de overledene tijdens zijn ziekte gezorgd heeft, wordt eventueel na de familie vernoemd.
Als de overledene zelf niets nagelaten heeft over zijn wensen voor zijn afscheid, beslist de familie in samenspraak.
Wordt de uitvaart in intieme kring gehouden, dan mag de rouwaankondiging na de plechtigheid verstuurd worden.
Wie een rouwkaart krijgt toegestuurd, stuurt zeker een handgeschreven condoleancebrief.
Voorgedrukte kaartjes met stemmige foto’s en teksten die u in de winkel kunt kopen,
zijn eigenlijk tweede keus. Als u enkel via de rouwadvertentie het overlijden bent te weten gekomen,
beslist u zelf of u al dan niet uw condoleances stuurt.

En aan wie stuurt u de brief? Niet aan de overledene natuurlijk maar aan diegene die u kent van zijn familie.
Als u enkel de overledene hebt gekend, laat dan evenmin na om uw medeleven te betuigen.
En wat schrijft u in hemelsnaam? Zelfs de beste schrijvers breken zich daar het hoofd over.
U kunt schrijven wat de betreurde voor u betekend heeft. Of vertel dat u weet hoeveel de overledene
voor uw bekende heeft betekend. Desnoods schrijft u enkele regels van een troostend gedicht. 
Schrijf of zeg nooit aan een getroffen familielid dat de dood van een langdurige zieke wellicht een opluchting is.
De dood is nooit een opluchting. Meer en meer rouwenden openen een condoleanceregister online.
Dat is handig natuurlijk maar ook een stuk minder persoonlijk. Iedereen kan immers meelezen.

Een sms of een mail sturen naar het getroffen familielid kan enkel als u heel close bent en u daarna snel
op een andere manier contact opneemt. Als u hulp wil bieden, doe dit dan met heel praktische zaken,
zoals een maaltijd brengen of voor de kinderen zorgen.

Als u de familie nog voor de uitvaart ziet, bijvoorbeeld in het funerarium voor een laatste groet aan de overledene,
houd uw gesprek met hen dan kort en praat enkel over de overledene, niet over andere zaken.

Wat de bloemen betreft, zijn er verschillende mogelijkheden. Als u mee rouwt als familie of goede bekende,
kan u een krans naar de begrafenisondernemer sturen of u bestelt die daar. Wat minder wordt gedaan,
maar zeker troost biedt, is een boeket witte bloemen sturen naar het huis van de rouwenden,
zelfs nog lange tijd na de begrafenis.

Vaak ziet u staan op de rouwkaart: ‘Bloemen noch kransen’. Respecteer dit dan ook.
Soms wordt een goed doel aangegeven.
Geef in dit geval minstens het bedrag uit dat u van plan was te geven voor de bloemen.

Als het enigszins mogelijk is, ga als bekende van de overledene of zijn familie naar de uitvaartplechtigheid.
U steunt er de familie meer mee dan u zich kunt inbeelden. Draag sobere kledij in neutrale kleuren als u
naar een afscheid gaat. Het liefst draagt u zwarte accenten, ook als u niet tot de familie behoort,
het is een teken van respect voor de rouwende familie. Leg daar ook zeker uw visitekaartje neer,
zodat de rouwende familie achteraf kan achterhalen wie er aanwezig was. Wie wil spreken op de begrafenis,
overlegt dit uiteraard eerst met de familie. Als u naar voren gaat, begroet u met een kort knikje de kist of de urne.
Vertel bij het begin van uw toespraak wat uw band is met de overledene, maar praat vooral niet over uzelf.
U kan over de overledene spreken, maar ook tot hem. Hij of zij is er immers nog.

Een begrafenisplechtigheid heeft een louterende functie. Ook al bent u in ruzie uit elkaar gegaan met uw beste vriend,
in de dood is dit vergeten. Als uw ex-schoonmoeder of –vader is overleden,
brengt u evenzeer uw medeleven over aan uw ex-familie.
Ga tijdens de begrafenis wel ergens op een discrete plaats zitten, zodat uw aanwezigheid de aandacht niet afleidt.

Een moeilijk moment is het begroeten van de rouwende familie aan het einde van de plechtigheid.
Wat zegt u op zo’n moment, zeker als u de overledene niet heeft gekend?
Aan uw vriend kan u een welgemeende handdruk geven of een sprekende omhelzing.
Aan de voor u onbekende familieleden mag u het bij  ‘Gecondoleerd’, ‘Mijn deelneming’ of ‘Veel sterkte’ houden.
En wees daarna vooral stil.

Aan wie niet op de begrafenis kon komen, maar toch zijn medeleven heeft betuigd,
stuurt de rouwende familie binnen de zes weken een afscheidskaart.

Neem een tijd na de begrafenis nog contact op met de getroffen familie.
Meestal wordt het verlies pijnlijker na verloop van tijd.
Vroeger bleef de rouwende familie de eerste zes weken thuis en werden ook geplande feesten afgelast
of kleinschalig gevierd. Zelfs de radio en de televisie bleven uit. Nog maandenlang werd er rouwkledij gedragen.
Tegenwoordig proberen rouwenden zo snel mogelijk de draad van het leven weer op te nemen.
Dat is voor de buitenwereld soms bedrieglijk. Het is niet omdat iemand zich sterk voordoet,
dat er geen verdriet is. Het is in ieder geval ongepast om kritiek te uiten over de manier waarop iemand met 
verdriet omgaat. Elke rouwbelevenis is anders en u weet niet hoe iemand zich voelt. 

Lees Meer

De Etiquetterie op Instagram

Contacteer ons

Email: info@brigittebalfoort.be

Brigitte Balfoort is gecertificeerd etiquetteconsultant
van Minding Manners.

logo footer

 

Vraag het aan de Etiquetterie

wie ben ik Home